بررسي آگاهش در قصص قرآني با رويكردي معناشناسانه

A Survey of Its Consciousness in the Qur'anic Story with a Semantic Approach

معنا‌‌شناسي دانشي بشري و روشمند است كه روش فهم و درك معاني متون بويژه متون ادبي- ديني را نظامند مورد بررسي قرار مي‌دهد. نظريه معاصر آگاهش توسط مايكل هليدي (1978) در مكتب لندن مطرح شد. اطلاعات كهنه و نو رابط اصلي دو نقش يك جمله در ساخت فرانقش متني، به شكل نسبي است. ساخت متني كلام بر چگونگي سازمان بندي اطلاعات، از رهگذرِ شيوه‌ي آرايش و ترتيب عناصر محتوايي كلام بوده و ساختي مخاطب محور است كه بيشتر برمبناي شناختگي يا دانستگي به وجود مي‌آيد. بديهي است كه اعجاز قرآن مجيد به ويژگي‌هاي تركيبي و بافتي آن برمي‌گردد. نگاشت‌هاي معنايي به كار رفته در بافت خبري كلام الهي، بستر مناسبي براي تحليل و تبيين اهداف مورد نظر از داستان‌هاي قرآني است. در اين جستار سعي بر آن شده است تا با روش توصيفي- تحليلي ابتدا نگاهي گذرا به داستان‌هاي قرآني و چهارچوب نظري آگاهش داشته و سپس به بررسي ساختار رابطه‌اي بين خبر نو و خبر كهنه در تعدادي از قصص قرآن، با تأكيد بر رويكرد معنا‌شناسي نقش‌گرا پرداخته شود.

Semantics is the human knowledge that systematically examines the method of understanding the meanings of texts, especially literary-religious texts. His Contemporary Theory of Consciousness was put forward by Michael Holliday (1978) in the London School. Old and new information is the main interface of the two roles of a sentence in the construction of textual relativism. The construction of a textual text is an audience-centered construction that is based on cognition or knowledge. Since the miracle of the Holy Quran goes back to its hybrid and textual features, the semantic mappings used in the news context of the Divine Word are a good platform for analyzing and explaining the intended purposes of Quranic stories. In this research, an attempt has been made to first take a brief look at the Qur'anic stories and their theoretical framework through a descriptive-analytical method and then to examine the relationship structure between new and old news in a number of Qur'anic stories with a semantic semantic approach.