شناسايي عوامل مؤثر در سنجش بهره‌وري پژوهشي اعضاي هيأت علمي در حوزه‌ي علوم انساني و اجتماعي (مطالعه موردي: دانشگاه تهران)

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر سنجش بهره‌وري پژوهشي اعضاي هيأت علمي در حوزه‌هاي علوم انساني و اجتماعي دانشگاه تهران صورت گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش با رويكرد كيفي به شيوه نظريه برخاسته از داده‌ها (روش نوخاسته) انجام گرفت. به منظور گردآوري داده‌هاي پژوهش، ابزار مصاحبه نيمه‌ساختاريافته بكار برده شد. مصاحبه‌هايي با 18 نفر از اعضاي هيأت علمي دانشگاه‌ها به صورت هدفمند با راهبرد نمونه‌گيري ملاك‌محور انجام گرفت. داده‌ها طي دو مرحله كدگذاري باز و محوري مورد تحليل و بررسي قرار گرفتند. روايي يافته‌هاي پژوهش با استفاده از روش‌هاي بررسي توسط اعضا، بررسي كنندگان بيروني و چندسويه نگري منابع داده‌ها تضمين گرديد. بحث و نتيجه‌گيري: نتايج تحليل كيفي پژوهش نشان داد كه عوامل اصلي در سنجش بهره‌وري پژوهشي اعضاي هيأت علمي در سه بعد؛ كيفيت بروندادهاي پژوهش (كيفيت مقاله، كتاب، پايان‌نامه، نوآوري و اخلاق در پژوهش)، اثر دستاوردهاي پژوهش (استنادات، تعاملات پژوهشي، اشاعه و كاربست نتايج، ترويج علم، فناوري، درآمدزايي و اعتبار پژوهشي) و محيط پژوهش (منابع مالي و كالبدي، منابع انساني و مكانيزم تشويقي) قرار مي‌گيرند.