چارچوب سرمايه اجتماعي براي مؤسسات حسابرسي ايران

مؤسسه حسابرسي با مسائل پيچيده اي از قبيل تضاد منافع، رقابت حاد، كمبود سرمايه فكري، توسعه نيافتگي و فاصله انتظارهاي ذينفعان مواجه است. از سوي ديگر، تئوري سرمايه اجتماعي به عنوان راه حلي بنيادين براي ايجاد مصالحه در تضادها و تقويت اعتماد، تعاون، هم افزايي و توسعه شناخته مي‌شود. در اين راستا، هدف پژوهش حاضر، تبيين تئوري سرمايه اجتماعي در بافت مؤسسات حسابرسي ايران است. بدين منظور، در مطالعه حاضر از روش كيفي تئوري داده‌بنياد و گردآوري داده سه گانه شامل 25 مصاحبه نيمه‌ساختاريافته، 38 مصاحبه ثانويه و تحليل كيفي 548 سند از نشريه هاي حرفه اي كشور استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه سرمايه اجتماعي مؤسسات حسابرسي ايران از دو منظر درون سازماني و برون سازماني و سه بُعد ساختاري، شناختي و رابطه اي قابل تبيين مي باشد. به طور خلاصه، بُعد ساختاري شامل تشكيلات، نقش ها و روابط دروني و بيروني مؤسسه، بُعد شناختي شامل هنجارها و سياست هاي مؤسسه در تعامل هاي دروني و بيروني، و بُعد رابطه اي شامل اعتماد، سرمايه فكري، هم افزايي و مشروعيتي است كه به واسطه مقوله هاي دو بُعد ديگر عايد مؤسسه مي شود. هر يك از ابعاد چارچوب پژوهش، مقوله ها و مفاهيم زمينه‌اي متعددي را تبيين مي كنند كه در مجموع، يك سازه تئوريك جامع و منسجم براي اعتلاء و توسعه مؤسسات حسابرسي كشور فراهم مي آورند.