زبان شناسي عرفاني قرآن در آراء ابن عربي و مقايسه آن با ديدگاه‌هاي علامه طباطبايي

در اين پژوهش به ديدگاه ابن عربي و علامه طباطبايي درباره زبان دين و مقايسه آراء آنها مي‌پردازيم. در عرفان، امكان تصرف در ظواهر كتب وحياني وجود ندارد. ابن عربي به ذات كلام الهي نظر دارد و بر مبناي آن اعتقاد دارد كه كتب وحياني به زبان ظاهر است. علامه به زبان ظاهر اعتقاد دارد و بر خلاف ابن عربي، نظريه او حوزه قرآن و اسلام است. ما در اين نوشته، در مقام استخراج مباني نظريه ابن عربي و علامه طباطبايي از آثار آنان هستيم. در اين تحقيق به دو هدف توجه كرده ايم: نخست نظام‌مند كردن آراء ابن عربي و علامه در زبان قرآن و سپس توسعه انديشه اين دو دانشمند از طريق عرضه مسائل جديد بر آراء آنها يا تطبيق آراء آنها بر يكديگر. روش ما در اين تحقيق، آميزه اي از نقل و تحليل عقلي ـ عرفاني است.