ارزيابي پايدارسازي گود به‌روش ساخت از بالا در كنترل تغيير شكل ديواره‌هاي گود بر اساس بررسي‌هاي عددي و ميداني

جابه‌جايي زمين ناشي از حفاري در محدودۀ شهري، همواره با چالش‌هاي جدي از ديدگاه ژئوتكنيكي و سازه‌اي مواجه بوده است. در اين زمينه آسيب ديدگي ساختمان‌ها و تأسيسات مجاور گود به‌دليل تجاوز مقادير تغيير شكل زمين از محدوده مجاز، خسارات جبران ناپذيري را به‌همراه دارد. بنابراين پيش‌بيني حركت زمين مجاور گود در طراحي‌ها اهميت ويژه‌اي دارد و طراحي سيستم مهاري گود، كنترل تغييرشكل جانبي ديوارۀ گود و نشست سطح زمين امري اجتناب‌ناپذير است. اين پژوهش، به بررسي پايدارسازي گود از ديدگاه تغييرشكل با استفاده از سازۀ اصلي به‌روش ساخت از بالا و بر اساس پروژه‌اي واقعي مي‌پردازد. براي اين منظور، مراحل اجرا در روش ساخت از بالا به‌صورت مقطعي و با استفاده از دوربين توتال استيشن مورد پايش قرار گرفته و داده‌هاي حاصل از ابزارسنجي گود، بر اساس روش‌هاي آماري تحليل شده است. در اين رابطه مدل‌سازي مراحل مختلف پايدارسازي گود با استفاده از نرم‌افزار المان محدود آباكوس[1] انجام شده و به‌منظور صحت سنجي و پيش‌بيني روند تغييرشكل‌ها، كاليبراسيون مدل عددي بر اساس نتايج حاصل از پايش‌هاي ميداني صورت پذيرفته است. در ادامه پارامترهاي مختلف سيستم مهاري به‌منظور بررسي عملكردي، متغير در نظر گرفته شده و در نهايت با استفاده از 160 مدل عددي، امكان تخمين سختي مورد نياز سيستم مهاري با توجه به تغييرشكل مجاز، در 4 ساختگاه مختلف و در قالب روابط نمايي ارائه مي‌شود.