نقد روش‌شناختي ايزوتسو در باب تشخيص مفاهيم كليدي قرآن (در مورد پژوهي تطبيقات كلامي)

از نظر ايزوتسو، اسلام، يكي از معتبرترين ومهمترين فرهنگهاي مذهبي جهان است؛ او به قرائتي عالمانه از قرآن براي درك درست آن دعوت نموده‌ است. بسياري از مطالعات قرآني، روش ايزوتسو را در تعامل با مفردات قرآن پيروي كرده اند؛ با اين حال روش ايزوتسو در تحليل مفاهيم كليدي قرآن، داراي نواقصي بوده كه در برخي موارد، نتايجي ناصواب را نتيجه داده است. در اين تحقيق كه با رويكرد توصيفي - تحليلي صورت گرفته اين نتايج به دست آمده كه 1 مفهوم اصلي و مركزي در گفتمان قرآني، كه از نظر ايزوتسو مفهوم توحيد است، براي فهم محور اصلي آيات، مكفي وقانع كننده نيست و رويكرد ايزوتسو از حيث مضمون، نكته جديدي به مطالعات قرآني نيفزوده است. 2 تحليل ايزوتسو از مسأله (خلق كفر)، صرفاً ارائه خوبي از ادله فرقه‌هاي متخاصم است و در واقع تحليل دقيق و متمايز استدلال هاي مفسران است. وي،هيچ چيز جديدي به مفاهيم كليدي اين قضيه اضافه نكرده است و صرفاً اين مفاهيم را ماهرانه وخوب استخراج كرده است. او اين مسأله را با ديدگاه مستقل، نتيجه‌گيري نكرده و نظري را بر نظر ديگر ترجيح نداده است.