اصول حفاظت و مديريت آب‌هاي مشترك در سطح بين‌االملل

بهداشت عمومي آب‌هاي مشترك در حفظ سلامت انسان به‌عنوان »بزه‌ديده انساني « و سلامت محيط ‌زيست و منابع طبيعي به‌عنوان »بزه‌ديده سبز « (بزه‌ديده خاموش) به‌خاطر ماهيت فراجغرافيايي و عدم انحصار آثار و عوارض نقض آن در قلمرو يك دولت خاص اهميت ويژه‌اي در حقوق بين‌الملل عمومي دارد. لذا حمايت از آسيب‌ديدگان نقض بهداشت عمومي آب‌هاي مشترك توسط نهادهاي بين‌المللي و دولت‌هاي عضو جامعه جهاني ضروري است. سياست حمايتي، شاخه‌اي از سياستگذاري عمومي است كه »حمايت‌هاي قانوني مختلف از آسيب‌ديدگان نقض هنجارها و مقررات با سياست‌هاي منسجم و استفاده از اصول راهبر « را هدف اصلي خويش قرار مي‌دهد. اين اصول، مجموعه آموزه‌ها و راهبردهاي منسجمي هستند كه خط ‌مشي و سياست‌هاي كلان و به تبع آن كيفيت وضع قوانين و مقررات اجرايي را تعيين مي‌كند و همانند سنجه‌اي كيفي امكان پايش قوانين و مقررات را فراهم مي‌سازد. پژوهش حاضر مطالعۀ مروري است كه اصول سياست حمايتي حفاظت و مديريت بهداشت آب‌هاي مشترك را در معاهدات و رويه‌هاي قضايي بين‌المللي بررسي كرده است. اصولي كه در اين منابع مطرح شده‌اند در سه دسته »عدالت‌محور «، »همكاري‌محور « و »انصاف‌محور « قابل طبقه بندي هستند. اين اصول مي‌توانند در سياست حمايتي حقوق بهداشت آب ايران استفاده شوند.