مقايسه اثربخشي مدل درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و درمان متمركز بر شفقت بر بهزيستي روان‫شناختي و كيفيت زندگي مبتلايان به ويروس نقص ايمني

زمينه و هدف: ويروس نقص ايمني (HIV)، يكي از بزرگترين چالش هاي زندگي انسان است كه مبتلايان به آن، نيازمند حمايت جسمي و رواني مي‫باشند. اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و درمان متمركز بر شفقت بر بهزيستي روان شناختي و كيفيت زندگي مبتلايان به ويروس نقص ايمني صورت گرفت. روش كار: اين پژوهش از نوع نيمه تجربي و از طرح هاي پيش آزمون پس آزمون با دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل بود. از بين تمامي مبتلايان به +HIV كه در بازه زماني مهر تا بهمن 1397 به مركز بيماري هاي رفتاري تهران مراجعه كرده بودند، تعداد 45 نفر به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در سه گروه (دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل هر كدام ۱۵ نفر) جايگزين شدند. يكي از گروه هاي آزمايش تحت 8 جلسه درمان 120 دقيقه اي پذيرش و تعهد و گروه ديگر تحت 8 جلسه درمان 120 دقيقه اي درمان متمركز بر شفقت قرار گرفتند. گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه بهزيستي روان شناختي (ريف، 1989) و كيفيت زندگي (وير و شربون، 1992) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (تحليل كوواريانس) انجام گرفت. يافته ها: يافته ها نشان داد كه هر دو درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و متمركز بر شفقت بر بهزيستي روانشناختي و كيفيت زندگي مبتلايان به ويروس نقص سيستم ايمني بدن تاثير داشته است (0/05 p)، اما درمان متمركز بر شفقت در بعد رواني كيفيت زندگي، تاثير بيشتري نسبت به درمان مبتني بر پذيرش و تعهد داشت (0/05 p). در خصوص ساير متغيرها، تفاوت معناداري بين اين دو روش درماني يافت نشد. نتيجه گيري: هر دو مدل درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و درمان متمركز بر شفقت مي توانند باعث افزايش بهزيستي روانشناختي و كيفيت زندگي مبتلايان به ويروس نقص ايمني شوند.بر اين اساس به مراكز بيماري هاي رفتاري پيشنهاد مي شود از روش هاي فوق براي افزايش بهزيستي روانشناختي و كيفيت زندگي مبتلايان به ويروس نقص سيستم ايمني بدن، استفاده كنند.