چارچوب عوامل موفقيت پياده‌سازي نوآوري باز با استفاده از رويكرد فراتركيب

نوآوري باز با تأكيد بر از بين بردن مرزهاي سازمان و دخيل كردن عوامل ارزش‌آفرين خارج از سازمان، احتمال موفقيت و توسعه سازماني را بالا برده و ريسك ناشي از خطرات سرمايه‌گذاري را كاهش مي‌دهد. علي‌رغم پژوهش‌هاي فراوان پيرامون نوآوري باز، ارائه چارچوبي جامع و يكپارچه از ابعاد پياده‌سازي موفق نوآوري باز مغفول باقي مانده و هريك از مطالعات پيشين بر جنبه‌اي متفاوت از پياده‌سازي نوآوري باز تمركز يافته‌اند. هدف پژوهش حاضر، ارائه يك چارچوب كل‌نگر و جامع از عوامل موفقيت پياده‌سازي نوآوري باز مي‌باشد و بدين‌منظور در گام اول بررسي نظام‌مند 46 مقاله از ميان 200 مقاله موجود در پيشينه حوزه نوآوري بازار با تكيه بر روش فراتركيب در دستوركار قرار گرفته است و در گام دوم، عوامل شناسايي‌شده با رويكرد مدل‌سازي ساختاري تفسيري اولويت گذاري شده اند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، ابعاد موفقيت پياده‌سازي نوآوري باز شامل مشاركت داخلي و خارجي، مديريت دانش، قابليت فناوري اطلاعات، نيروي انساني، عوامل راهبردي، پشتيباني و زيرساخت سازماني مي‌باشد و از ميان عوامل مذكور، نيروي انساني، پشتيباني و زيرساخت سازماني به عنوان تأثيرگذارترين ابعاد و مشاركت داخلي و خارجي به عنوان تأثيرپذيرترين ابعاد شناسايي شدند. پژوهش حاضر با شناسايي عوامل مؤثر بر پياده‌سازي نوآوري باز به توسعه نظريه و ايجاد بينش جديدي در اين حوزه پرداخته است و چارچوب پيشنهادي پژوهش قابليت كاربرد در سازمان‎ها و صنايع مختلف را دارا مي‌باشد.