ابعاد معنايي «انداختن» و «بريدن» با رويكردي درزماني: چندمعنايي، هم ‏نامي يا هم ‏معنايي بافت‏ مقيد؟

مطالعه حاضر پژوهشي معني‏ شناختي از نوع درزماني است كه در آن نگارندگان به بررسي معاني دو فعل «انداخت/اندازـ» و «بُريد/بُرـ» مي‏پردازند. براي چنين بررسي ‏اي، معاني افعال يادشده در دوره‌هاي باستان و ميانه زبان‏هاي ايراني و سپس، در متون نظم و نثر فارسي دوره اسلامي و در نهايت، در فارسي معاصر ذكر شده و به منظور مقايسه، مورد تعمق قرار گرفته است. ضرورت انجام چنين مطالعه‏ اي گشودن راهي براي تصميم ‏گيري در مورد چندمعني بودن فعل‏هاي مورد بررسي، وجود هم‏نامي، يا هم‏ معنايي بافت‏ مقيد ميان آن‏ها براساس مستندات تاريخي و شواهد ريشه‏ شناختي است. بنابراين، افزون بر ذكر شواهد ريشه‏ شناختي و مستندات تاريخي براي بررسي معنايي اين فعل‏ها، به ذكر معيارهاي تشخيص چندمعنايي از هم ‏نامي نيز خواهيم پرداخت و در انتها خواهيم ديد كه قائل شدن به همنامي در مورد اين افعال منتفي است؛ همچنان‏كه قائل شدن به هم‏ معنايي بافت‏ مقيد ميان هر فعل و معاني آن نيز درست نيست و هر يك از اين دو فعل را بايد فعلي چندمعني در نظر گرفت.