تأثير خودگفتاري اخباري و پرسشي بر ادراك تلاش، انگيزه و توان بي‌هوازي

پژوهش حاضر با هدف بررسي و مقايسه اثرات خودگفتاري اخباري و پرسشي بر ادراك تلاش، انگيزه و عملكرد توان بي هوازي انجام پذيرفت. بدين منظور 15 دانش آموز دختر در يك طرح درون گروهي شامل مراحل كنترل، خود گفتاري اخباري و خودگفتاري پرسشي مشاركت داشتند. به منظور سنجش توان بي هوازي، شركت كنندگان پرش عمودي را در هر سه مرحله اجرا كردند و بعد از هر مرحله چك ليست خود گفتاري، فرم ادراك تلاش و فرم انگيزه را تكميل نمودند. نتايج آزمون تحليل واريانس اندازه هاي تكراري يك طرفه، برتري عملكرد توان بي هوازي و انگيزه را در مراحل خود گفتاري اخباري و پرسشي نسبت به مرحله كنترل نشان داد. به طور كلي اين يافته ها از مزيت خودگفتاري اخباري و پرسشي در عملكرد ورزشي حمايت مي كند كه با مباني نظري خودگفتاري مبني بر سودمندي خودگفتاري بر عملكرد حركتي و انگيزه همسو است.