پيش بيني رواناب دشت اردبيل با رويكردهاي پيش‌پردازش زماني موجكي

مدل سازي صحيح فرآيند بارش-رواناب به دليل گستردگي عوامل موثر بر بارش و رواناب يكي از پيچيدگي‌هاي علم هيدرولوژي است. هدف از اين پژوهش استفاده از روش‌هاي پيش ‌پردازش زماني از جمله رفـع نويز موجكي و تبديل موجك براي پيش ‌بيني سري‌هاي زماني ماهانه رواناب در دشت اردبيل مي‌باشد. شـبيه ‌سـازي بـارش – روانـاب بـا اسـتفاده از مدل جعبـه سـياه شبكه عصبي مصنوعي براي سه تركيب داده‌هاي بارش و رواناب دشت اردبيل انجـام گرديد. تركيب اول و دوم داده‌ها از داده‌هاي خود ايستگاه در زمان‌هاي گذشته استفاده مي‌كند و تركيب سوم داده‌ها از داده‌هاي ايستگاه‌هاي بالادست (ايستگاه‌هاي گيلانده و كوزه تپراقي) براي پيش ‌بيني رواناب خروجي دشت (ايستگاه ساميان) استفاده مي‌كند. نتايج نشان داد كـه اعمـال روش‌هاي پيش ‌پردازش زماني رفـع نويز مـوجكي و استفاده از تبديل موجك در شــبيه‌ ســازي بارش-رواناب بــا مدل شبكه عصبي مصنوعي به ترتيب بطور متوسط باعــث بهبــود 4 و 39 درصدي در مرحلــه آزمايش مدل شده است.