بررسي تغييرات سطوح بياني ژن‌هاي CHEK2، DCLRE1C و XRCC4 در بافت معده بيماران مبتلا به گاستريت

گاستريت يكي از شايع ترين بيماري‌هاي درگير كننده معده انسان مي‌باشد. اين بيماري در اغلب موارد هيچ نشانه‌اي از خود نشان نمي‌دهد و اگر تحت درمان قرار نگيرد مي‌تواند سبب پاسخ التهابي مزمن، متاپلاژي روده اي، آتروفي، و سرطان در بافت معده شود. شكسته شدن دو رشته DNA و فعالسازي مسير‌هاي ترميم DNAي مستعد خطا در پي گاستريت ناشي از باكتري H. pylori مي تواند منجر به تجمع جهش‌ها و بي‌‌ثباتي ژنومي ‌گردد كه ممكن است باعث بروز سرطان معده شود. بمنظور تاييد اين فرضيه بيان ژن‌هاي CHEK2، DCLRE1C و XRCC4 كه در توقف چرخه سلولي و ترميم شكست‌هاي دورشته‌اي نقش دارند، در اين مطالعه مورد بررسي قرار گرفت. ۱۸۰ نمونه بيوپسي بافت معده از مراجعه كنندگان براي انجام آندوسكوپي تهيه شد. از اين تعداد ، ۶۰ نمونه كه داراي معيار‌هاي ورود به مطالعه بودند انتخاب شدند و به ۲ گروه مورد (گاستريت مزمن متوسط با آلودگي H. pylori) و شاهد (گاستريت مزمن خفيف بدون آلودگي H. pylori) تقسيم بندي شدند. استخراج RNA اين نمونه‌ها صورت گرفت و پس از سنتز cDNA، در نهايت توسط روش Real Time PCR ميزان سطوح تغييرات بيان ژن‌‌هاي CHEK2، DCLRE1C و XRCC4 در گروه مورد در مقايسه با شاهد سنجيده شد. ژن‌هاي CHEK2، DCLRE1C و XRCC4 در گروه مورد نسبت به شاهد به ترتيب ۸/۵ برابر (۸۶/۸SD ±)، ۷/۶ برابر (۰۹/۱۳/ ±SD)، و ۴/۳ برابر (۱۲/۷ ±SD)افزايش سطح بيان داشتند. افزايش سطوح تغييرات بيان ژن‌هاي CHEK2، DCLRE1C و XRCC4 در بافت معده گروه مورد نسبت به شاهد ممكن است نشانگر فعال شدن ژن‌هاي مسير نوتركيبي غيرهومولوگ در اثر عفونت H. pylori باشد.