معيارهاي طراحي فضاهاي آموزشي با تاكيد بر قابليت‌هاي محيطي موثر بر ذهن و رفتار دانش‌آموزان

هدف پژوهش، دستيابي به معيارهاي طراحي فضاهاي باز و نيمه‌باز در مدارس راهنمايي مبني بر قابليت محيطي موثر بر ذهن و رفتار نوجوانان به منظور ارتقا اجتماع‌پذيري اين فضاها مي‌باشد. در اين تحقيق بر پايه تلفيق نظريات مرتبط با موضوع تحقيق از روش تحقيق مطالعه موردي استفاده شده است و بر اساس نتايج تحقيق معيارهاي معمارانه اي براي طراحي فضاهاي باز و نيمه‌باز مدارس در جهت ارتقا اجتماع‌پذيري اين فضاها استنتاج گرديده است. جامعه آماري در اين پژوهش شامل كليه‌ي دانش‌آموزان پسر مقطع راهنمايي شهر ري تهران در سال تحصيلي 90-91 مي‌باشد. روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي است و نمونه‌ي آماري در اين تحقيق 102 دانش‌آموز و 49 دبير مي‌باشد. براي جمع‌آوري اطلاعات تحقيق از پرسشنامه‌ي محقق استفاده شده است. اطلاعات حاصله پس از طبقه‌بندي با استفاده از نرم‌افزار SPSS به مقتضاي نوع متغييرها و ارتباط آن‌ها با يكديگر مورد بررسي قرارگرفته و پس از تحليل داده‌ها نتايج زير به دست آمده است: درجه اول اهميت: عناصر غيرثابت يا پويا / به ترتيب : فضاي سبز، بو، دما، نور، صدا درجه دوم اهميت: عناصر نيمه ثابت فضا/ به ترتيب: تزيين، نقوش، رنگ، بافت، مصالح، شكل، علائم، و نشانه‌ها. درجه سوم اهميت: موقعيت و وسعت فضا در سازمان فضايي كل بنا.

no abstract