برنامه‌ريزي راهبردي توسعه گردشگري پزشكي با استفاده از ماتريس سوات – و تكنيك تاپسيس فازي

در حال حاضر، توسعه گردشگري پزشكي يكي از منابع كسب درآمد به‌ويژه براي كشورهاي درحال‌توسعه است. هرگونه توسعه گردشگري بدون دقت نظر و تدوين و انجام اقدامات پيشگيرانه در قالب برنامه‌ريزي راهبردي و كنترل مستمر، اثرات منفي و جبران‌ناپذيري در ابعاد مختلفي بر جاي خواهد گذاشت. بر اين اساس، هدف تحقيق حاضر بررسي وضعيت گردشگري پزشكي شهر شيراز به‌منظور ارائه استراتژي‌هاي مناسب در جهت توسعه مناسب و همه‌جانبه است. روش انجام تحقيق حاضر تركيبي از روش‌هاي پيمايشي و توصيفي – تحليلي است. تعداد 80 نفر از گردشگران پزشكي و 20 نفر از كارشناسان حوزه‌هاي پزشكي و گردشگري به‌عنوان نمونه تصادفي انتخاب شدند و عوامل راهبردي از طريق پرسشنامه در اختيار نمونه‌ها قرار گرفت. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده در چارچوب مدل راهبردي سوات تنظيم و مراحل محاسباتي آن با شيوه تصميم‌گيري تاپسيس فازي انجام شد. تحليل يافته‌ها نشان داد كه با توجه به تمركز راهبردهاي اول، دوم و سوم حاصل از تلفيق نظرات گروه‌هاي نمونه، راهبرد كانوني براي اقدام، راهبرد تهاجمي است.