كاربرد نهادگرايي الينور استروم در برنامه‌ريزي توسعه

Application of Elinor Ostrom's Institutionalism in Development Planning

قرار گرفتن در مسير توسعه، غايتي از پيش تعيين شده نبوده است و در كشورهاي مختلف به دليل زمينه هاي تاريخي و اجتماعي مختلف متفاوت است. ازجمله نهادگراياني كه دستاوردشان ميتواند راهنماي برنامه ريزي توسعه باشد، الينور استروم است. در اين مقاله به اين پرسش پاسخ داده ميشود نگرش نهادي استروم چيست و چه كاربردي در برنامه ريزي توسعه دارد؟ نگرش چندمركزي، عقلانيت محدود و توانايي خودسازماندهي كه بنيان هاي فلسفي استروم را شكل ميدهند، به ساختاري از تدبير امور مي انجامد كه الزاماً يك كنش جمعيِ دموكراتيك، پايين به بالا، غيرمتمركز و اجتماعاً ساخته شده است كه محتواي آن را فرايندي نظام مند از توانايي حل اجتماعيِ مسائل، يادگيري و خلاقيت شكل ميدهند كه همانا فضاي كنش متقابل اجتماعي و بسط سرمايه هاي اجتماعي است. لذا ساختار برنامه ريزي متناسب با ديدگاه استروم، متكي بر حكمراني (تدبير امور) اجتماعات محلي، غيرمتمركز و برآمده از تعاملات اجتماعي در دل يك فرايند يادگيري اجتماعي است كه جايگزيني تحليل هاي قطعيِ بالا به پايين مي شود.

Being on the development path is not a predetermined goal and is different in various countries due to their different historical and social backgrounds. Elinor Ostrom is one of the Institutional economists whose achievement can be a development planning guide. The question of this research is that what are Ostrom's institutional attitude and its application in development planning? Polycentric attitude, Bounded rationality, and Self-organizing ability that form Ostrom's philosophical foundations would lead to a structure of governance which is necessarily a democratic collective action, bottom-up, decentralized, and socially constructed that a systematic process of the ability to solve social problems, learning, and creativity form its content and indeed, it is social interaction and the expansion of social capital. Therefore, according to Ostrom’s view of planning, its framework relies on the governance of local and decentralized communities which are derived from social interactions in the context of a social learning process that replaces absolute bottom-up analysis.