معيارهاي مربي باليني در اتاق عمل: تحليل محتواي كيفي

زمينه و هدف: آموزش باليني، به‌عنوان قلب آموزش حرفه‌اي شناخته شده است. وظايف مربي باليني اتاق عمل، به دليل ماهيت تعاملي، پويا و چالش‌برانگيز محيط، فضاي فيزيكي خاص، كار تيمي و كنترل كمتر مربي بر دانشجو، متفاوت و پيچيده‌تر از ساير بخش‌هاي باليني مي‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين ويژگي‌هاي مربي باليني اتاق عمل انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش كيفي حاضر با رويكرد تحليل محتواي كيفي و مشاركت‌كنندگان، 34 نفر از ذي‌نفعان آموزش باليني در اتاق عمل بودند. داده‌ها به روش، مصاحبه نيمه‌ساختارمند، جمع‌آوري و با استفاده از روش مقايسه‌اي مداوم و نرم‌افزار Maxqda ورژن 16 به روش تحليل محتواي كيفي عرفي، تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها: رشته اتاق عمل، متكي به كار گروهي، بين‌رشته‌اي و مهارتي است. از مهم‌ترين ويژگي‌هاي مربي باليني در اتاق عمل، جايابي و پذيرش دانشجو در تيم‌هاي جراحي و خلق فرصت‌هاي يادگيري در جهت كسب صلاحيت باليني بود. توصيه مي‌شود خصوصياتي مانند تجربه باليني كار در اتاق عمل، حمايت و اقتدار مربي، مقبوليت، محبوبيت و اخلاق‌مداري و مهارت ارتباطي قوي مربي اتاق عمل، مورد توجه مسئولين آموزشي براي جذب مربيان، در اين محيط باليني قرار گيرد. نتيجه‌گيري: رشته اتاق عمل، متكي به كار گروهي، بين‌رشته‌اي و مهارتي است. از مهم‌ترين ويژگي‌هاي مربي باليني در اتاق عمل، جايابي و پذيرش دانشجو در تيم‌هاي جراحي و خلق فرصت‌هاي يادگيري در جهت كسب صلاحيت باليني بود. توصيه مي‌شود خصوصياتي مانند تجربه باليني كار در اتاق عمل، حمايت و اقتدار مربي، مقبوليت، محبوبيت و اخلاق‌مداري و مهارت ارتباطي قوي مربي اتاق عمل، مورد توجه مسئولين آموزشي براي جذب مربيان، در اين محيط باليني قرار گيرد.