بررسي تغييرات ضخامت اپيتليوم در پاسخ به ارتشاح سلول‌هاي التهابي در كيست پري اپيكال، كيست‌هاي دنتي ژروس و ادنتوژنيك كراتوسيست التهابي

سابقه و هدف: كيست راديكولار، دنتي ژروس و ادنتوژنيك كراتوسيست به ترتيب شايع ترين كيست‌هاي ادنتوژنيك هستند. اطلاع از خصوصيات كلينيكي و هيستوپاتولوژي اين ضايعات در درمان‌هاي دندانپزشكي بسيار مهم است و ارتشاح سلول‌هاي التهابي و پوشش كيست، مي توانند نقش مهمي در بيماري زايي اين كيستها بازي ‌كنند. مواد و روشها: در مطالعه توصيفيتحليلي حاضر، تعداد 396 اسلايد هيستوپاتولوژي(216كيست پري اپيكال و 90كيست‌ دنتي ژروس التهابي و 90 ادنتوژنيك كراتوسيست التهابي) از لحاظ اپيتليوم و درجه ارتشاح سلول‌هاي التهابي و نوع آنها مورد بررسي قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار spss و آزمون‌هاي آماري اسپيرمن ، من ويتني، كروسكال واليس و كاي اسكوئر تحليل شدند. يافته‌ها: دركيست دنتي ژروس التهابي اپيتليوم پوششي با ضخامت نرمال و دركيست پري اپيكال و ادنتوژنيك كراتوسيست التهابي اپيتليوم پوششي با ضخامت آتروفيك بيشترين فراواني را داشتند.در هر سه كيست شيوع التهاب شديد بيشتر بوده اما در كيست پري اپيكال بين اپي تليوم آتروفيك و ميزان ارتشاح سلولهاي التهابي رابطه آماري معنادار مشاهده شد (0/004=P) در كيست پري اپيكال التهاب مخلوط با غلبه پلاسماسل و در دو كيست ديگر التهاب مزمن با غلبه لنفوسيت شايع تر بود. نتيجه‌گيري: به نظر مي رسد در انواع التهابي كيست پري اپيكال و ادونتوژنيك كراتوسيست ضخامت اپي تليوم بيشتر آتروفيك و در كيست دنتي ژروس التهابي ضخامت اپي تليوم به صورت نرمال ديده مي شود ميزان ضخامت اپي تليوم با مقدار آماس در كيست پري اپيكال نسبت معكوس دارد.