اثر يك دوره بي‌تحركي اندام تحتاني بر بيان ژن‌هاي mir-1 و mir-206 عضله نعلي رت‌هاي تمرين‌كرده استقامتي

زمينه و هدف: ‌microRNAs‌هاي متعددي در تنظيم توده عضلاني دخيل هستند كه در هايپرتروفي و آتروفي عضلات اسكلتي نقشي اساسي را ايفا مي‌كنند. پژوهش حاضر بيان برخي از ژن‌ها را به عنوان تنظيم‌گرهاي آتروفي عضلاني در پي يك دوره كوتاه بي‌تحركي در رت‌هاي تمرين‌كرده استقامتي مورد بررسي قرار مي‌دهد. مواد و روش ها: به همين منظور هجده سر رت نر اسپراگ داولي به سه گروه (كنترل، تمرين + بي‌تحركي و بي‌تحركي) تقسيم شدند. رت‌هاي گروه تمرين طي شش هفته و هر هفته پنج جلسه روي تردميل دويدند. اندام تحتاني حيوانات براي هفت روز با روش قالب‌گيري بي‌تحرك شد. عضله‌ نعلي استخراج و ميزان بيان ژن‌هاي موردنظر به روش RT-PCR اندازه‌گيري شد. جهت تعيين تفاوت‌ها از روش آنووا يك‌طرفه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معني‌داري (0/05 ≥α) استفاده شد. ملاحظات اخلاقي: اين پژوهش با كد اخلاق IR.SUMS.REC.1396.S463 توسط كميته اخلاق پژوهشي دانشگاه علوم‌پزشكي تهران به تصويب رسيد. يافته ها: نتايج نشان مي‌دهد، در گروه ورزش + بي‌تحركي و گروه بي‌تحركي نسبت به گروه كنترل، شاهد افزايش بيان ژن‌هاي (miR1(P=0/010)، FOXO3a (P=0/001 و كاهش بيان (miR206 (P=0/007 و (IGF1 (P=0/001 بوديم كه اين اختلافات از لحاظ آماري معنادار بود. نتيجه گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش حاضر، مي‌توان عنوان كرد كه احتمالاً تغييرات بيان ميكروRNAها در شرايط بي‌تحركي موجب تغيير بيان ژن‌هاي تنظيم‌گر توده عضلاني ‌مي‌شود. تمرينات استقامتي اثر محافظتي دارند، اما موجب پيشگيري از اين تغييرات نمي‌شوند.