بررسي عوامل موثر بر نابرابري دستمزد بخش صنعت در ايران

يكي از عوامل موثر بر پويايي‌هاي رشد اقتصاد، دستمزد متناسب با بهره‌وري‌ است. در صورتي كه نابرابري دستمزد ناشي از عوامل غير از بهره‌وري باشد، زيان‌هايي بر اقتصاد تحميل مي‌شود. به همين دليل مطالعه حاضر با استفاده از داده‌هاي بودجهخانوار مركز آمار براي دوره زماني 1384 تا 1393 و مدل‌هاي تجزيه اكساكابليندر و ماچادومتا به تحليل نابرابري دستمزد و تعيين سهم تبعيض و تفاوت بهره‌وري در شكاف دستمزد بخش صنعت مي‌پردازد. شواهد نشان مي‌دهد كه نابرابري دستمزد كاهش يافته است ولي سهم تبعيض دستمزد افزايش و سهم تفاوت بهره‌وري كاهش يافته است. بنابراين نتايج نشان مي‌دهد كه رانت موجود در بنگاهها تعيين كننده دستمزد بوده و تفاوت بهره‌وري نقش چنداني را در تعيين دستمزد ندارد، در واقع كاهش كيفيت سرمايه انساني به علت كمي‌گرايي و متناسب نبودن تحصيلات با فعاليت‌هاي توليدي در بخش صنعت و عدم ارتباط موثر دانشگاه با صنعت باعث كاهش نقش سرمايه انساني در تعيين نابرابري دستمزد شده است،