بررسي رابطه بين سرمايه‌هاي فرهنگي و اجتماعي با مدارا در بين شهروندان (مطالعه شهروندان شهر مشهد)

قرارگرفتن افراد و گروه‌هاي مختلف با انديشه‌ها و رفتارهاي متفاوت در كنار هم و لزوم احترام به حقوق همديگر و هم‌زيستي مسالمت‌آميز، ضرورت طرح و شناخت مداراي اجتماعي را به‌عنوان ابزاري براي حل اين مسائل خاطرنشان مي‌كند. در اين پژوهش براي سنجش مداراي اجتماعي در جامعه مطالعه‌شده، از روش پيمايشي و مقياسي چندبعدي بر پايه مدل كينگ (با ابعاد مداراي فردي، اجتماعي، سياسي، جنسيتي و مذهبي) استفاده شده است و با احتساب حجم نمونه به تعداد 400 نفر، جمعيت نمونه از افراد 15 سال و بيشتر از 15 سال شهر مشهد با نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شد. با استفاده از پرسشنامه داده‌ها جمع‌آوري شدند و با نرم‌افزارهايSPSS  و Amos تحليل شدند. براساس يافته‌هاي تحقيق، در جامعه مطالعه‌شده، ميزان شاخص كل مدارا (شاخص0-100) در سطح متوسط است. در بين ابعاد شاخص مدارا، مداراي فردي و اجتماعي در سطح متوسط رو به بالا و مداراي جنسيتي و مداراي سياسي در سطح پايين قرار دارند. متغيرهاي سرمايه فرهنگي و سرمايه اجتماعي در بهبود ميزان مدارا در بين شهروندان مؤثرند. ميزان شاخص كل مداراي اجتماعي در شهر مشهد متوسط است كه نشان مي‌دهد در بعضي از حوزه‌ها (روابط جنسيتي و سياسي) احتمال پيدايش رفتارهاي تضادآميز و منازعه‌اي زياد است و توجه به اين شكاف‌ها ضروري است.