بررسي حدود رفتارهاي تعارفي از ديدگاه معصومين (عليهم السلام)

تعارف در فرهنگ ايرانيان به‌عنوان يك ادب اجتماعي و رفتار پسنديده جايگاه خاصي دارد و نشانه‌ي احترام است؛ اما گاه از حالت طبيعي خارج و رفتاري مذموم به شمار مي رود. ميان تمام فرهنگ‌ها، الگوهاي ثابت و مشتركي درزمينه‌ي آداب معاشرت وجود دارد، اما در عين‌ حال، چگونگي اين الگوها در هر فرهنگي تابع نظام ارزش‌ها و باورها يا «نظام معنايي و نمادين» خاص آن است..قرآن و روايات ،اساس فرهنگ جامعه اسلامي وتعيين كننده ممدوح يا مذموم بودن رفتار است. آنچه درباره تعارف در سيره معصومين (ع) آمده، با آنچه در جامعه متداول است، تفاوت دارد. هدف اين پژوهش بابررسي برخي رفتارهاي تعارف كونه ي معصومين (ع) به روش توصيفي-تحليلي تبيين رفتارهاي تعارفي در جامعه مي باشد. در نتيجه اين پژوهش مي‌توان گفت تعارف از جمله رفتارهاي مؤدبانه‌اي است كه در سيره معصومين (ع) باهدف احترام و جلب رضايت خداوند، وجود داشته است؛ اما شرط پذيرش و تاييد رفتارهاي تعارفي در جامعه اسلامي،عدم خلط گناهاني همچون دروغ و نفاق مي باشد.

فاقد چكيده فارسي