بررسي اثر بخشي آموزش معنوي بر خوش بيني دانش آموزان آزار ديده هيجان

مقدمه:آموزش معنويت سبب افزايش تفكر خوش بينانه در دانش آموزان آزار ديده هيجاني مي شودوآنها را در برابر خطرات سلامتي رواني محافظت مي كند.هدف پژوهش حاضر اثر بخشي آموزش معنوي بر خوش بيني دانش آموزان آزار ديده هيجاني بود. روش: پژوهش حاضرنيمه آزمايشي با دو گروه كنترل و آزمايش بود. جامعه اين پژوهش را كليه دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول در مدرسه نمونه شهر رشتخوار در سال تحصيلي 97-1396 را شامل مي شد.. با توجه به محدود بودن جامعه مورد مطالعه، تمامي دانش‌آموزان كه معيارهاي ورود به مطالعه را دارا بودند، بررسي شدند. پس از توزيع و جمع آوري پرسشنامه هاي (آزارديدگي هيجاني، جهت گيري زندگي) دانش آموزاني كه در هر دو پرسشنامه نمرات پاييني كسب كرده اند به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه گيري به روش تصادفي انجام شد و پس از آن به صورت تصادفي به دو گروه 15 نفري (كنترل و آزمايش) تقسيم شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه آزارديدگي هيجاني، پرسشنامه آزمون جهت گيري زندگي شيير وكارور بود. داده هاي مورد نياز تحقيق از 150 پرسشنامه (120 پرسشنامه كل دانش آموزان و 30 نفر در دو گروه آزمايش و كنترل)، بدست آمد. پس از اجراي پيش آزمون بر گروه آزمايش و كنترل،گروه آزمايش، برنامه آموزشي به مدت10 جلسه دريافت كردند. پس از اجراي برنامه آموزشي، دو گروه به پرسشنامه آزار ديدگي هيجاني، پرسشنامه آزمون جهت گيري شيير وكارور پاسخ دادند. براي استنباط نتايج از آزمون هاي آماري (تحليل كوواريانس) استفاده شد. يافته‌ها: نتايج پژوهش حاكي از افزايش نمرات مقياس جهت گيري زندگي،دانش آموزان آزار ديده هيجاني بود كه بيانگر اثربخشي آموزش معنوي در افزايش خوش بيني است. نتيجه گيري: آموزش معنويت بر افزايش خوش بيني دانش آموزان آزارديدگي هيجاني تأثير مثبت داشته است.

فاقد چكيده فارسي