بررسي آسيب پذيري در شبكه هاي مترو تهران، دهلي و استانبول با استفاده از تئوري گراف

فاقد عنوان لاتين

در شهرهاي پيشرفته امروزي، مترو به عنوان سيستم حمل و نقل عمومي يكي از بخشهاي مهم و حياتي در جامعه شهري محسوب مي شود. در شبكه متروي شهري، ايستگاه ها مانند گره هاي گراف به هم متصل هستند. اين سيستم حمل و نقل عمومي با ساختار شبكه مانند خود به عنوان يك گراف بزرگ معمولا با نام شبكه در مقاالت ياد ميشود. با توجه به ساختار شبكه اي سيستمهاي حمل و نقل عمومي مترو، ميتوان از ابزارهاي تحليل تئوري گراف استفاده نمود. يكي از اين 1 ابزارها نرم افزار سايتواسكيپ است كه معيارهاي مختلف و مهم موجود در يك شبكه را اندازه گيري ميكند. با تحليل اين معيارها و پارامترها، نقاط قوت و ضعف شبكه ها بدست ميآيد. اين معيارها شامل ضريب خوشه بندي، مركزيت، درجه توزيع گره، طول كوتاه ترين مسير، شعاع، قطر و ناهمگني ميباشد. سه كشور ايران، هند و تركيه كشورهاي در حال توسعه اي هستند كه از لحاظ فرهنگي و اقتصادي و جغرافيايي شباهت هاي زيادي با هم دارند. در اين مقاله شبكه هاي مترو در سه كلانشهر؛ تهران، دهلي و استانبول با استفاده از تئوري گرافها و ابزار سايتواسكيپ مدلسازي شده و پارامترهاي مختلف و مهم آن تحليل و مقايسه شده است و نقاط قوت و ضعف آنها متناسب با هم بررسي شده است.

فاقد چكيده لاتين