بررسي اثربخشي موسيقي درماني بر مهارت هاي توجه و تصميم گيري در كودكان داراي اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي (ADHD)

فاقد عنوان لاتين

هدف : هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي موسيقي درماني بر مهارتهاي توجه و تصميم گيري در كودكان داراي اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي ADHD بود. روش: اين پژوهش از نوع مطالعات تجربي مداخله اي بود كه به صورت پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان داراي نارسايي توجه بيش فعالي مراجعه كننده به مركز مشاوره آموزش و پرورش شهرستان گنبد بودند كه از ميان آنها 48 نفر به عنوان نمونه به صورت در دسترس انتخاب شد و به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند و مداخله درمان موسيقيايي در گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اجرا گرديد. براي هر دو گروه قبل و بعد از اجراي مداخلات آزمون توجه روزمره كودكان و تكليف راهبردهاي تصميم گيري گرفته شد. تجزيه و تحليل دادهها برحسب روش آماري تحليل كوواريانس چند متغيره صورت گرفت كه اطلاعات پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 19 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها : يافته هاي حاصل از آزمون تحليل كوواريانس نشان مي دهد كه موسيقي درماني بر مهارت توجه اثربخش بود (0/01>p) همچنين موسيقي و موسيقي درماني بر مهارت تصميم گيري مؤثر است (0/01>p). نتيجه گيري: با توجه به يافته ها مي توان نتيجه گيري كرد كه موسيقي درماني در كودكان داراي اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي ممكن است باعث بهبود عملكرد توجه و تصميم گيري گردد لذا به متوليان امر، اعم از مراكز آموزشي خصوصي و عمومي آموزش و پرورش ) توصيه مي گردد جهت بهبود مهارت هاي توجه و تصميم گيري دانش آموزان داراي اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي از موسيقي درماني استفاده كنند.