بررسي عوامل گرايش انسان به آرزوهاي طولاني از ديدگاه اخلاق اسلامي

هر آرزو اگر از حد بگذرد و به صورت آرزوي دور و دراز درآيد، بدترين عامل انحراف و بدبختي است‌ و درست همانند آب باران است كه اگر از حد گذشت مايه غرق شدن و نابودي خواهد شد. لذا بسيار نياز هست كه عوامل ميل به آرزوهاي طولاني بررسي شود تا بتوان با سد كردن راه اين عوامل ، زمينه هاي اجتناب از آرزوي طولاني را فراهم كرد. مقاله پيش رو جهت بررسي و يافتن علل و عوامل ميل به آرزو هاي طولاني، به صورت مطالعه كتابخوانه اي گردآوري شده است. تفاوتي كه اين مقاله با مقالات و كتب ديگري كه در اين زمينه تأليف شده دارد در اين است كه در مقاله حاضر آرزو ي طولاني از باب هاي متفاوتي بررسي شده است. هم از منظر قرآن و هم از منظر روايات و نهج البلاغه و هم از منظر دو علم اخلاق و روانشناسي. نتايج به دست آمده بر اين دلالات دارند كه اسلام نه تنها اميد و آرزو را نفي نمي كند و با آن مخالف نيست، بلكه تشويق به داشتن آرزو هاي خوب و پسنديده هم مي كند. تنها چيزي كه اسلام در مورد آرزو نهي كرده و با آن مخالف است، داشتن آرزوي طولاني است.

no abstract