اثربخشي ذهن آگاهي كودك محور بر كاركرد هاي اجرائي و اضطراب كودكان نارساخوان

فاقد عنوان لاتين

نارساخواني در كودكان از اساسي ترين مشكلاتي است كه كودكان با ناتواني هاي ويژه يادگيري با آن مواجهند. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان ذهن آگاهي بر كاركردهاي اجرايي و اضطراب كودكان نارساخوان انجام شد. پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و مرحله پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، شامل كودكان نارساخوان منطقه پيربكران اصفهان در سال تحصيلي 97 – 98 بود. در اين پژوهش تعداد 30 نفر از كودكان نارساخوان با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه هاي آزمايش و گواه چينش گرديدند. گروه آزمايش مداخله ذهن آگاهي را طي دو و نيم ماه و هفته اي يك جلسه 45 دقيقه اي دريافت كردند. آزمون خواندن و نارساخواني نما (كرمي نوري و مرادي، 1387)، پرسشنامه كاركردهاي اجرايي (جيوا و ديگران، 2000) و پرسشنامه اضطراب اسپنس (اسپنس و همكاران، 2003) از موارد استفاده شده در اين پژوهش بود. داده هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه درمان ذهن آگاهي بر كاركردهاي اجرايي و اضطراب كودكان نارساخوان تأثير معناداري داشته است (0/001 >p). بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر مي توان چنين نتيجه گرفت كه درمان ذهن آگاهي مي تواند به عنوان يك درمان كارآمد براي افزايش كاركردهاي اجرائي و كاهش اضطراب كودكان نارساخوان استفاده شود.