بررسي تفسيري «فَنَظَرَ نَظْرَهً فِي النُّجُومِ * فَقالَ إِنِّي سَقيم» از منظر مفسران فريقين

قرآن كريم از اصطلاحات پيچيده علمي و كلامي عرب به دور است. اين امر باعث جاودانگي و قابل فهم بودن آن براي همگان در تمامي اعصار شده است. قرآن داراي محتواي فراحسّي و فراطبيعي نيز هست كه اين محتوا در قالب الفاظي كه براي محسوسات وضع شده‌اند، به شكل‌هاي مختلف، مانند: تمثيل، قطعه‌هايي از تاريخ، محاوره و جدال احسن يا موعظه و پند و اندرز، انذار و تبشير يا برهان و محاجّه علمي به صورت پراكنده بيان نموده است. ازجمله آياتي كه معركه آراء مفسران است، مفهوم آيات »فَنَظَرَ نَظْرَهً فِي النُّجُومِ * فَقالَ إِنِّي سَقيم « است. اين آيات باعث پيدايي سؤال‌هاي متعددي گشته است. مقاله حاضر بر پايه تفاسير فريقين و با روش توصيفي ـ تحليلي بر آن است تا نظرهاي مختلف مفسران را واكاوي نمايد. در باره مفهوم آيات مورد بحث سه احتمال وجود دارد. بهترين ديدگاه درباره »نظر به نجوم « نظر به ملكوت يا نظر به تنجيم يا نظر به تكليف، است و نيز مقصود از »سقيم « پريشان‌حالي حضرت و نه بيماري جسمي ايشان است.