مضامين شيعي در كاسه هاي فلزي دوره صفوي

واكاوي هنر فلزكاري در عهد صفويه فرآيندي چند لايه و چند سويه است كه با مطالعه و تفكيك لايه هاي مختلف، اجتماع، مذهب، سياست و اقتصاد به زيرساخت هاي سنت و باورها و شعائر و مولفه هاي مذهب در بين ايرانيان مي توان رسيد. اين پژوهش با هدف شناخت و بررسي كاسه ها و جام هاي فلزي دوره صفويه، تلاش دارد تا وجه تمايز فرم و عملكرد اين ظروف را تحليل و مورد مطالعه قرار دهد. در اين راستا نمونه هايي از كاسه هاي فلزي موزه متروپوليتن مورد بررسي قرار گرفته و مضامين به كار رفته در آن ها در قالب نقش، خوشنويسي و تركيب بندي، تحليل شده است. روش تحقيق توصيفي-تحليلي بوده و نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه مضاميني كه در اين كاسه ها مورد توجه صنعتگران و هنرمندان آن دوره قرار داشته، نمادهاي مقدس در نزد شيعيان از جمله اسامي الله، چهارده معصوم (ع) و نمادهاي عرفان اسلامي از جمله تركيب بندي نقوش در شكل دايره اي و تكرار يك نام، دعا يا بيتي از شعراي فارسي زبان و همچنين نمادهاي ملي و ايراني همچون فلز به عنوان يك ماده مقدس و قابل احترام و در نهايت تركيبي از شعائر ملي، شيعي و زيبايي شناسي عرفاني و حسي است.