پيش‌بيني افكار خودكشي بر اساس مؤلفه‌هاي دشواري در تنظيم هيجان در بيماران انگاره‌پرداز خودكشي

اهداف: خودكشي يكي از دلايل اصلي مرگ‌و‌مير زودرس در جهان است، بنابراين شناسايي عوامل پيش‌‌بيني‌كننده خودكشي اهميت بسياري دارد. هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني افكار خودكشي بر اساس مؤلفه‌هاي دشواري در تنظيم هيجان در بيماران انگاره پرداز خودكشي است. مواد و روش‌ها: تعداد 141 نفر از بيماران با افكار خودكشي مراجعه‌كننده به درمانگاه‌هاي تخصصي و بخش اورژانس بيمارستان‌هاي امام حسن (ع)، امام رضا (ع) و امام علي (ع) شهرستان بجنورد، در بهار سال ۹۸ به شيوه سرشماري وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوري داده ها، پرسشنامه‌هاي دشواري در تنظيم هيجان و افكار خودكشي Beck توسط اين بيماران تكميل شد. يافته‌ها: تعداد 55 مرد و 86 زن در مطالعه شركت داشتند. ميانگين سني بيماران با افكار خودكشي 23.5 سال بود. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه از بين مؤلفه‌هاي دشواري در تنظيم هيجان سه زيرمقياس دسترسي محدود به راهبردهاي تنظيم هيجان (P 0.001) عدم پذيرش پاسخ‌هاي هيجاني (P 0.05) و عدم وضوح هيجاني (P 0.01)، توانسته‌اند به‌طور معناداري نمره افكار خودكشي را پيش‌بيني كنند. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي توان نتيجه گرفت كه راهبردهاي تنظيم هيجان، پذيرش پاسخ‌هاي هيجاني و وضوح هيجاني مي توانند افكار خودكشي را پيش بيني كند.