مقايسه استرس، اضطراب، افسردگي و كيفيت خواب مادران كودكان مبتلا به‌ اختلالات طيف اُتيسم، كم‌توجهي- بيش فعالي و آهسته گام

هدف از پژوهش حاضر، مقايسه استرس، اضطراب، افسردگي و كيفيت خواب مادران كودكان مبتلا به اختلالات طيف اُتيسم، كم‌توجهي- بيش‌فعالي و آهسته‌گام بود. روش اين پژوهش توصيفي از نوع علّي- مقايسه‌اي بود. جامعه آماري مادران داراي فرزند مبتلا به‌ اختلالات اُتيسم، بيش‌فعال و آهسته‌گام ساكن در شهر اراك بود. به ‌روش نمونه‌گيري هدفمند 20 نفر از مادران داراي فرزند مبتلا به ‌اختلال اُتيسم، 32 نفر از مادران داراي فرزند مبتلا به ‌بيش‌فعالي و 32 نفر از مادران داراي فرزند مبتلا به ‌آهسته‌گامي انتخاب شدند كه مقياس‌هاي افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-42) و كيفيت خواب (PSQI) را تكميل كردند. براي تحليل داده‌ها از روش تحليل واريانس تك‌متغيره و آزمون توكي استفاده شد. يافته‌ها حاكي از آن بودند كه بين سه گروه نمونه در ميزان تجربه ‌استرس تفاوتي وجود نداشت؛ ولي در ميزان تجربه ‌اضطراب، افسردگي و كيفيت خواب تفاوت معنادار (0.001) وجود داشت. از يافته‌هاي فوق مي‌توان برداشت كرد كه تولد كودكان مبتلا به‌ اختلالات عصبي تحولي از عوامل اصلي ايجاد مشكلات روان‌شناختي و تجربه ‌اضطراب، استرس، افسردگي و كاهش كيفيت خواب در مادران آن‌ها است. براي كمك به‌ آن‌ها پيشنهاد مي‌شود جلسات گروه‌درماني جهت آموزش مهارت‌هاي كنار آمدن با شرايط استرس‌زاي حاكم، تخليه هيجان و مانند اين‌ها در نظر گرفته شود.