تحليل نشانه‌شناسي گفتماني زن چادري در سينماي ايران (مطالعة موردي فيلم چهارشنبه 19 ارديبهشت)

از سينماي ايران انتظار مي‌رود كه شناخت و باور عمومي ‌درست و مطابق با نگاه ديني و ملي از پديده‌هاي فرهنگي به جامعه ارائة دهد. چادر نيز به‌عنوان پوشش اصيل ايراني اسلامي ‌زنان، نيازمند تصوير‌سازي مناسب است. اين مقاله با مروري بر تاريخچة پوشش در ايران و نگاهي به جايگاه چادر در اسلام، ضمن بررسي تصوير كلي چادر در سينماي ايران، با روش نشانه‌شناسي گفتماني در نقد فيلم «چهارشنبه 19 ارديبهشت»، يكي از نمونه‌هاي سينمايي بازنمايي زن چادري را مورد تحليل قرار مي‌دهد. هدف از نگارش اين اثر، بررسي نگاه فيلمساز به زن چادري است‌. تحليل اين فيلم، نشان مي‌‌دهد كه فيلم تصويري منفي از زن چادري به نمايش مي‌گذارد كه با تصوير واقعي آن در خاستگاه فرهنگي‌اش مطابقت ندارد.

no abstract