بررسي فاكتورهاي مخدوش‌كننده كيفيت تصاوير سي‌تي آنژيوگرافي عروق ريوي

زمينه و هدف: يكي از ساده‌ترين دلايل افزايش غيرضروري مقدار پرتوگيري بيماران، تكرار تصويربرداري به‌دليل كيفيت نامناسب تصوير مي‌باشد. در اين مطالعه دلايل كاهش كيفيت تصاوير سي‌تي آنژيوگرافي ريه بررسي شد. روش بررسي: اين مطالعه به‌صورت مقطعي طي يك دوره شش ماهه، از خرداد 1397 تا آذر 1397 در بيمارستان نمازي دانشگاه علوم پزشكي شيراز انجام شد. اطلاعات 75 بيمار مشكوك به آمبولي ريه كه براي تصويربرداري سي‌تي آنژيوگرافي مراجع كرده بودند، گردآوري شد. جهت بررسي كفايت تقويت دانسيته شريان ريوي، عدد هانسفيلد شريان ريوي اصلي در مقطع قوس آئورت و شريان‌هاي نيمه فوقاني و تحتاني اندازه‌گيري شد، همچنين هشت فاكتور تاثيرگذار بر كيفيت تصاوير بررسي شدند. يافته‌ها: ميانگين عدد هانسفيلد شريان ريوي اصلي 312 در محدوده 124 تا 677 بود. ميانگين عدد هانسفيلد در بيماران با و بدون تشخيص آمبولي ريوي به‌ترتيب 358 و 302 بود. اغلب سي‌تي‌‌ها (61%) داراي كيفيت نامناسب جهت تشخيص آمبولي ريوي بودند. در مقايسه با تصاوير و پروتكل‌هاي استاندارد تنها 2% قابل قبول بود. تصويربرداري ديرتر‌از‌موعد شايعترين فاكتور مخدوش‌كننده كيفيت در اين مطالعه بود. نتيجه‌گيري: كيفيت نامطلوب سبب كاهش دقت تشخيص پزشك و در نتيجه تشخيص اشتباه به‌علت كيفيت پايين تصاوير مي‌شود. به‌علاوه گاهي كيفيت ضعيف تصاوير منجر به تكرار تصويربرداري مي‌شود كه نتيجه آن افزايش پرتوگيري بيمار و از اين‌رو افزايش خطرات ناشي از پرتو است. از اين‌رو مي‌بايست فاكتورهاي مخدوش‌كننده قابل اصلاح شناسايي و تصحيح شوند. يكي از مهمترين اين فاكتورها پروتكل زمانبندي تصويربرداري ناصحيح پس از تزريق كنتراست است.