جستاري بر ظرفيت «اجماع » در اثبات مصونيت قرآن از تحريف از منظر فريقين

ضرورت اثبات نزاهت قرآن از تحريف به عنوان اساسي‌ترين سند اسلام و ريشه همه علوم اسلامي بر فرهيختگان پوشيده نيست. پژوهش در خصوص جايگاه اجماع بيان‌گر آن است كه «اجماع» به عنوان يكي از ادله ديني در اثبات مصونيت قرآن از تحريف، توانا نيست. در مقاله حاضر كه با روش توصيفي- تحليلي نگارش يافته با كنكاش از ادله عالمان فريقين به اين نتيجه دست يافتيم كه ادله عقلي و نقلي اهل سنّت برهاني نبوده و از ضعف‌هاي مهمي متألم است و اجماع مورد نظر عالمان شيعه در مورد نزاهت قرآن از تحريف يا قابل تحقق نيست، يا منتهي به تراكم ظنون است كه نهايتاً ظني خواهد بود و يا بازگشت به خبر ثقه از رأي معصوم(ع) مي‌كند كه از آن تحصيل يقين به دخول قول معصوم(ع) و يقين به تطابق معقّد اجماع، قول معصوم، آسان نيست و در صورت دست‌يابي، در قدر متيقن خود يعني در آيات الاحكام، حجيت دارد.

no abstract