تأثير استفاده از روش‌هاي موسيقي، عينك‌هاي سه‌بعدي و كنترل رفتاري بر اضطراب كودكان حين درمان‌هاي دندان‌پزشكي

مقدمه: اضطراب از دندان‌پزشكي در كودكان، ساليان زيادي است كه به عنوان يك مشكل در كنترل بيماران بيان مي‌شود. اثر اين ترس مي‌تواند تا نوجواني ادامه يابد و سبب پرهيز از اعمال دندان‌پزشكي گردد. هدف از اين پژوهش، تعيين ميزان اثربخشي استفاده از روش‌هاي موسيقي، عينك‌هاي سه‌‌بعدي و كنترل رفتاري بر روي اضطراب كودكان حين درمان‌هاي دندان‌پزشكي بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي تجربي- مقطعي، 96 كودك 5-8 سال كه براي اولين بار به بخش كودكان دانشكده‌ي دندان‌پزشكي دانشگاه آزاد خوراسگان (اصفهان) مراجعه كرده بودند انتخاب شدند. ميزان اضطراب كودكان در سه گروه موسيقي، عينك سه‌بعدي و كنترل رفتار قبل و بعد از بي‌حسي و پس از ترميم توسط پرسش‌نامه‌ي MCDASF (Modified Child Dental Anxiety Scale) اندازه‌گيري شد. ميزان درد هر گروه توسط (Visual analog scale) VAS و ميزان همكاري حين كار توسط پرسشنامه‌ي Houpt ارزيابي شد. داده‌ها با آزمون‌هاي آماري آناليز واريانس يك‌طرفه در سطح معني‌داري 0.05 تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: ميانگين اضطراب كودكان در مراحل قبل از شروع به كار، بعد از بي‌حسي و بعد از ترميم در گروه عينك سه‌بعدي (0.004 =p value )، در اثر استفاده از موسيقي (0.018 =p value ) و كنترل رفتاري (0.002 =p value ) تفاوت آماري معني‌داري داشت.كمترين ميزان اضطراب در گروه عينك سه‌بعدي و بيشترين ميزان اضطراب در گروه كنترل رفتاري وجود داشت. بهترين گروه در كاهش ميزان درد بعد از بي‌حسي و همكاري گروه عينك سه‌بعدي بود. نتيجه‌گيري: استفاده از روش عينك سه‌بعدي به منظور كاهش ميزان ترس و اضطراب مي‌تواند روش مفيدتري نسبت به روش موسيقي و كنترل رفتاري باشد و همچنين ميزان همكاري در زمان اعمال دندان‌پزشكي بر روي كودكان در روش عينك سه‌بعدي بهتر از روش‌هاي ديگر مي‌باشد.