واكاوي حق استيلاد زوجه با استناد به ادله سلطنت بر اعضاي بدن و منافع مترتب بر آن

در اسلام، به‌دليل جايگاه و منزلت زن در خانواده، حمايت از حقوق وي، ابعاد مختلف حيات مادي و معنوي او را شامل شده است تا زن در سايه آن بتواند ضمن دستيابي به كمال مطلوب، در مسير حفظ نفس و نسل حركت كند. نظر به چالش فراروي جامعه امروزي در خصوص دعاوي زوجين در امر باروري و شبهات مطرح‌شده درباره حق زوجين در فرزندآوري، اثبات حق سلطه انسان نسبت به اعضاي بدن، از جمله مباحث در خور واكاوي است كه زوجه مي‌تواند با استناد به آن، حق استيلاد (فرزندآوري) را از آن خود كند و هر نوع دخل و تصرف در رحم را، حتي بدون اذن زوج، منوط به اجازه خود داند. از جمله اين تصرفات، اسقاط نطفه (در فرضي كه نطفه‌اي به‌طور اتفاقي منعقد شود) يا انعقاد نطفه است. اين انعقاد اگر در جهت منفي و فرض عدم تمايل زوجه به فرزندآوري باشد، با استناد به حق سلطه بر رحم، حق پيشگيري از فرزندآوري با استفاده از روش‌هاي مختلف بررسي مي­شود. در انعقاد، در جهت مثبت و فرض تمايل زوجه به فرزندآوري نيز در صورت عزل زوج و عدم تمايل وي به فرزندآوري، حق باروري زوجه به‌وسيله زوج مطرح مي­شود. اين پژوهش كه از منظر علم فقه و به‌كارگيري فرايند گام به گام در سازمان­دهي مطالب و استفاده از منابع مكتوب كتابخانه­اي سامان يافته، بر آن است كه زوجه با اثبات مالكيت منافع مي‌تواند مالك منافع بدن خود، از جمله اجاره رحم باشد و از اين طريق كسب منفعت كند.

No abstract