تحليل جامعه‌شناختي گرايش‌هاي فكري طلاب حوزه علميه در مورد جايگاه زن در جامعه (مطالعه‌ موردي: طلاب مرد سطح سه و چهار حوزه‌هاي علميه ساكن قم و تهران با رده سني 30 تا 50 سال)

در تمامي جوامع ديني، يكي از گروه­هايي كه مي­توانند بر موقعيت زنان در خانواده و جامعه بسيار اثرگذار باشند، صاحب­نظران و طلاب علوم ديني هستند. كشور ما نيز از چنين قاعده­اي مستثنا نيست و كساني كه به تحصيل علوم اسلامي مشغول هستند، نماينده­ كلام الهي و سخن اسلام در جامعه محسوب مي‌شوند و ديدگاه و نگرششان به جايگاه زن در خانواده و جامعه، در موقعيت زنان اثرگذار است. ازآنجاكه حوزويان، صاحب كرسي سخن و محل رجوع مردم هستند، افكارشان خواسته يا ناخواسته در لايه­هاي پنهان و آشكار اذهان مردم جامعه و سياست­گذاري‌‌ها و قانون­ گذاري­ هاي خرد و كلان كشور ‌‌تأثيرگذار است. اين پژوهش كه به روش گرنددتئوري، با نمونه‌گيري گلوله برفي و با مصاحبه نيمه‌باز انجام شده است، در پي يافتن پاسخ اين ‌‌سؤال است كه نگرش طلاب ساكن تهران و قم در مورد جايگاه اجتماعي زنان چيست و رويكرد آنان به مقوله­ مهم جايگاه زن در جامعه در حوزه‌هاي اقتصادي، فرهنگي، هنري، ورزشي، اجتماعي و سياسي چگونه است. اين پژوهش در پايان به اين نتيجه رسيد كه نگرش طلاب مورد مطالعه در مورد جايگاه زن در جامعه را مي­توان به دو دسته‌ نگرش سنتي و فراسنتي تقسيم كرد كه دراين‌ميان طلاب ساكن تهران وارد مرحله­ گذار از سنت به فراسنت شده و نگرش فراسنتي در آنها رشد چشمگيري كرده است؛ ولي طلاب ساكن قم به مرحله گذار نرسيده­اند و همچنان داراي نگرش سنتي هستند.

No abstract