ارزيابي تبخير و تعرق با استفاده از تصاوير ماهواره‏اي و الگوريتم سبال ‌(مطالعۀ موردي: شرق استان آذربايجان شرقي)

ارزيابي ميزان تبخير و تعرق يكي از راه‏هاي جلوگيري از هدررفت آب و مديريت منابع آب است. بنابراين، در پژوهش حاضر سعي شده است با استفاده از الگوريتم سبال، ميزان تبخير و تعرق واقعي در شرق استان آذربايجان شرقي محاسبه شود. براي اين منظور، ابتدا بر اساس دو تصوير ماهواره‏اي لندست 8 به تاريخ‏هاي 2017/08/22 و 2018/08/09 مقادير شار تابش، شار گرماي خاك، شار گرماي محسوس برآورد شد. سپس، بر اساس تفاضل به‌دست‌آمده، مقادير شار گرماي لحظه‏اي محاسبه شد و تبخير و تعرق 24 ساعته براي هر تصوير به دست آمد. در نهايت، ميزان به‌دست‌آمده با مقادير به‌دست‌آمده از روش پنمن – مانتيث مقايسه شد. همچنين، براي پردازش و تجزيه‌وتحليل تصاوير از نرم‏افزار ENVI4.8 استفاده شد. نتايج بيانگر آن بود كه ميزان تبخير و تعرق در روش پنمن‌ـ مانتيث و سبال در تاريخ 2017/08/22 به‌ترتيب حدود 6.35 و 7 ميلي‏متر در روز و در تاريخ 2018/08/09 به‌ترتيب حدود 7.25 براي پنمن‌ـ مانتيث و 7.94 ميلي‏متر در روز براي سبال بوده است. در مجموع، مقادير تبخير و تعرق واقعي سبال و تبخير و تعرق پتانسيل پنمن‌ـ مانتيث داراي ميانگين تفاضل مطلق (MAD) 0.67 ميلي‏متر در روز است كه بيان مي‌كند بين مقادير تخمين‌زده‌شده به‏وسيلۀ الگوريتم سبال و روش پنمن‌ـ مانتيث تطابق خوبي وجود دارد.