رتبه بندي تهديدهاي اينترنت اشياء در محيط نظامي

فناوري اينترنت اشياء يكي از فناوري‌هاي نوظهور است كه امكان ارسال و دريافت داده‌ها بين اشياء از طريق شبكه‌هاي ارتباطي را فراهم نموده و منشأ ايجاد تغييرات شگرفي در حوزه‌هاي مختلف از جمله حوزه نظامي مي‌باشد. بهره‌گيري از اين فناوري در كنار مزاياي بسياري كه براي سازمان‌هاي نظامي خواهد داشت، تهديد‌هايي را نيز به همراه دارد كه امنيت مهم‌ترين آن‌ها است. در نتيجه شناسايي تهديدهاي ناشي از اين فناوري نوظهور موضوعي بسيار حياتي و قابل مطالعه است. از آنجا كه تعيين راهبردهاي بكارگيري فناوري اينترنت اشياء در محيط نظامي منوط به تعيين ميزان اهميت تهديدهاي ناشي از اين فناوري است، در نتيجه هدف از اين تحقيق، رتبه‌بندي تهديدهاي اينترنت اشياء در حوزه‌ نظامي است و سؤال اصلي تحقيق آن است كه در حوزه نظامي كدام يك از تهديدهاي فناوري اينترنت اشياء از اهميت بيشتري برخوردار است؟ اين تحقيق به روش توصيفي(موردي) و با رويكرد آميخته(كمي و كيفي) و بهره‌گيري از روش‌هاي پژوهش عملياتي چند معياره(تاپسيس) است. براي سنجش تهديدها از پنج معيار زمان لازم جهت اثرگذاري تهديد، ميزان خسارت وارده در صورت وقوع تهديد، ميزان تاثير تهديد بر حوزه تصميم‌گيري، ميزان تاثير تهديد در نتيجه نبرد و ميزان بازگشت‌پذيري اثر تهديد، استفاده شده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل تعداد هفت نفر از خبرگان و 50 نفر از صاحب نظران حوزه‌هاي سايبري و نظامي در رده‌هاي صف و ستاد مي‌باشد. براساس نتايج اين تحقيق، در سازمان‌هاي نظامي از ميان تهديدهاي مختلف فناوري اينترنت اشياء، تهديدهاي مبتني بر نقض امنيت فيزيكي سامانه‌ها از اهميت بيشتري برخوردار مي‌باشند.