تخيل خلاقانه و تصويرپردازي مبتني بر آن در شعر شيركو بيكس و محمود درويش (با تكيه بر ده‌ربه‌ندي په‌پووله و مديح الظل العالي)

وفور عناصر خيال انگيز و ايماژپردازي هاي هنرمندانه و شاعرانه در شعر شيركو بيكس كه به حق او را بايد بزرگترين و مبرزترين شاعر نوپرداز در ادبيات كردي به شمار آورد، به قدري در خور تأمل است كه چشم هر خواننده اي، و تمام هوش و حواس هر شنونده اي را مجذوب خود مي‌كند. از اين روي، اين پژوهش بر آن است كه در حوزه‌ي مطالعات ادبيات تطبيقي و به روش تحليلي ـ توصيفي، موضوع مورد نظر را در شعر اين شاعر و اشعار محمود درويش شاعر نامدار و پرآوازه‌ي عرب، مورد بحث و كنكاش قرار دهد. از آن جا كه جامعه‌ي آماري موضوع بس گسترده است، از هر يك از شاعران قصيده اي براي اين منظور برگزيده شد. استفاده‌ي ماهرانه و شاعرانه از خيال و تخيل ‌پردازي در شعر شيركو بيكس بسيار پررنگ تر و متنوع تر است؛ حال آن ‌كه محمود درويش با وجود وسعت خيال و تصويرپردازي اش در قصيده‌ي مورد بررسي، چندان به تخيل و گسترانيدن آن دامن نزده است.