رابطه مدت و ميزان مصرف مواد با سوگيري حافظه آشكار و ناآشكار در بيماران وابسته به مواد مخدر و محرك

مقدمه: امروزه، سوء مصرف مواد به عنوان يك پديده‌ ي چند وجهي، به يكي از مشكلات اساسي در جوامع تبديل شده و اشكال مختلفي به خود گرفته است. هدف: هدف از پژوهش حاضر، تعيين رابطه مدت و ميزان مصرف مواد با سوگيري حافظه آشكار و ناآشكار در بيماران وابسته به مواد مخدر و محرك بود.روش: طرح پژوهش از نوع علي مقايسه ‌اي بود. جامعه آماري شامل كليه بيماران وابسته به مواد مخدر و محرك شهرستان تكاب در سال ۱۳۹۶ بود، كه از بين آن ‌ها ۳۰ فرد وابسته به مواد مخدر (ترياك) و ۳۰ فرد وابسته به مواد محرك (مت‌ آمفتامين) به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و از لحاظ برخي متغيرهاي جمعيت شناختي همتاسازي شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون كامپيوتري حافظه ‌ي آشكار، آزمون كامپيوتري تكميل ريشه ‌ي كلمات، مصاحبه باليني ساختار نايافته و پرسشنامه اطلاعات جمعيت شناختي بود. جهت تجزيه‌ و تحليل داده‌ها علاوه بر آماره‌ هاي توصيفي از ضريب همبستگي پيرسون، آزمون t و نرم افزار SPSS نسخه ۱۷ استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد بين مدت مصرف مواد و سوگيري حافظه آشكار و ناآشكار در بيماران وابسته به مواد مخدر (۰/۶۸+=r) و مواد محرك (۰/۷۹+=r) و نيز بين ميزان مصرف مواد و سوگيري حافظه آشكار و ناآشكار در گروه وابسته به مواد مخدر (۰/۷۳+=r) و مواد محرك (۰/۸۱+=r) رابطه وجود دارد (۰/۰۵ P)، به‌طوري ‌كه با افزايش مدت مصرف و ميزان مصرف، افراد وابسته به مواد مخدر و محرك سوگيري حافظه آشكار و ناآشكار بيشتري نشان مي ‌دهند، هرچند كه اين سوگيري در بين بيماران وابسته به مواد محرك بيشتر از گروه ديگر بود (۰/۰۵ P). نتيجه‌گيري: تأكيد بر فرآيندهاي شناختي در بيماران وابسته به مواد از جمله سوگيري حافظه، يكي از مواردي است كه مي ‌تواند در پيشگيري و مداخلات درماني مدنظر قرار گيرد.