تركيبات جاذب ماوراءبنفش شبه مايكوسپورين در برخي ماكروجلبك‌هاي خليج‌فارس و امكان كاربرد آن در فرمولاسيون كرم‌هاي ضد آفتاب

فاقد عنوان لاتين

با وجود پيشرفت‌هاي عمده در سنتز مواد شيميايي، استفاده از گونه‌هاي طبيعي به خصوص جلبك‌ها در تحقيقات دارويي به دليل داشتن طيف وسيعي از تركيبات فعال زيستي همچنان مورد توجه است. در اين مطالعه شش گونه از ماكروجلبك‌هاي بومي خليج‌فارس شامل يك گونه جلبك سبز و پنج گونه جلبك قرمز از نظر وجود تركيبات جاذب فرابنفش مورد غربالگري قرار گرفتند. همچنين امكان بهره‌برداري از اين تركيبات به عنوان فيلتر UV در كرم‌هاي ضد آفتاب بررسي شد. نمونه‌هاي ماكروجلبك از سواحل جزيره قشم، استان هرمزگان جمع‌آوري و در سايه خشك شدند. عصاره آبي/متانولي ماكروجلبك‌ها به منظور تشخيص وجود تركيبات شبه مايكوسپورين به روش طيف‌سنجي و با استفاده از اسپكتروفتومتري و كروماتوگرافي مايع با كارآيي بالا (HPLC) مورد بررسي قرار گرفت. نتايج به دست آمده وجود تركيبات جاذب ماوراءبنفش را حداقل در سه نمونه ماكروجلبك قرمز تأييد كرد. اما جلبك سبز Caulerpa sertularioides forma farlowii به كلي فاقد اين تركيبات بود. علاوه بر اين، نمونه كرم حاوي عصاره نيمه خالص MAAs از ماكروجلبك Hypnea musciformis فاكتور حفاظت نوري (SPF) معادل 2/9 و شاخص حفاظت UVA معادل 0/78 نشان داد كه مؤيد ظرفيت اين عصاره و تركيبات آن براي كاربرد به عنوان ضد آفتاب‌هاي طبيعي است.

فاقد چكيده لاتين