بررسي كارايي مدل ماشين بردار پشتيبان در پيش‌بيني تغييرات پارامترهاي كيفي آب (مطالعه موردي: تالاب بين المللي چغاخور)

فاقد عنوان لاتين

آب‌هاي داخلي از قبيل تالاب‌ها در زمره اكوسيستم‌هاي حساس محسوب مي‌شوند كه بهره‌وري پايدار از آن‌ها تنها با اتخاذ رويكرد زيست‌محيطي مناسب ممكن خواهد بود. برآورد پارامترهاي كيفي آب با استفاده از مدل‌ها موجب كاهش هزينه‌ها و دسترسي سريع‌تر براي مديريت منابع آب خواهد شد. در اين مطالعه از مدل ماشين بردار پشتيبان در دوره زماني 32 ساله از 1364 تا 1396 براي شبيه‌سازي پارامتر كيفي كلروفيل a و شفافيت آب (عمق سشي ديسك) در تالاب بين المللي چغاخور استفاده شد. از 70 درصد داده‌ها به منظور آموزش و از بقيه داده‌ها براي آزمون و تست مدل استفاده شد. ضريب تعيين (R2) و خطاي (RMSE) در روش‌ ماشين بردار پشتيبان براي تركيب بهينه كلروفيل a و سشي ديسك به ترتيب برابر 0/93، 0/91و 0/097 ميلي‌گرم بر مترمكعب، 0/049 متر است. همچنين مدل ماشين بردار پشتيبان با حداقل ورودي نيز قدرت پيش‌بيني لازم را داشت. نتايج اين مطالعه نشان داد كه ماشين بردار پشتيبان قابليت بالايي در پيش‌بيني كلروفيل a و شفافيت آب دارد و مي‌توان از آن در تعيين استراتژي‌هاي مناسب در مديريت تالاب چغاخور بهره برد.

فاقد چكيده لاتين