بررسي رابطه فردگرايي و مشاركت اجتماعي با سازگاري اجتماعي جوانان

عنوان به زبان ديگر

No Title

پديد آورندگان

پارسامهر، مهربان فاقد وابستگي

تعداد صفحه

14

از صفحه

1

از صفحه (ادامه)

0

تا صفحه

14

تا صفحه(ادامه)

0

كليدواژه

سازگاري اجتماعي , فردگرايي , مشاركت اجتماعي

چكيده فارسي

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه فردگرايي و مشاركت اجتماعي با سازگاري اجتماعي جوانان 30-15 ساله شهر اهواز انجام شد. جامعه آماري در اين پژوهش شامل كليه جوانان 30-15 ساله شهر اهواز مي‌باشد. حجم نمونه براساس فرمول كوكران به شيوه‌ي نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي برابر با 336 نفر محاسبه شده است. ابزار گردآوري اطلاعات در اين تحقيق، پرسشنامه مي‌باشد. نتايج نشان داد كه بين مشاركت اجتماعي با سازگاري اجتماعي رابطه مثبت معناداري وجود داد. همچنين بين فردگرايي با سازگاري اجتماعي رابطه منفي معناداري وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون چند متغيره حاكي از آن است كه متغيرهاي مستقل توانسته‌اند 20 درصد از تغييرات مربوط به متغير وابسته (سازگاري اجتماعي) را تبيين كنند و در اين ميان، متغير مشاركت اجتماعي در تبيين سازگاري اجتماعي نقش بسزايي دارد.

چكيده لاتين

NO Abstract

سال انتشار

1394

عنوان نشريه

دانش انتظامي خوزستان

فايل PDF

8428342