طراحي مدل توسعه حمل‌ونقل دريايي براي جمهوري اسلامي ايران

حمل‌ونقل دريايي يكي از مهمترين شيوه‌هاي حمل‌ونقل كالا است و با توجه به موقعيت استراتژيك ايران، يكي از بهترين روش‌هاي توسعه صادرات و كالاهاي ترانزيتي از طريق حمل‌ونقل دريايي است. هدف پژوهش كنوني طراحي مدل توسعه حمل‌ونقل دريايي از ديدگاه بازاريابي است. روش تحقيق، كيفي و مطابق با رويكرد ظاهرشونده گليزر نظريه داده بنياد است. 10 خبره حوزه حمل‌ونقل به ويژه حمل‌ونقل دريايي در اين پژوهش مشاركت كردند كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند و به شيوه گلوله برفي انتخاب شده‌اند. از مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته به منظور گردآوري داده‌ها و كدگذاري سه گانه براي تجزيه تحليل يافته‌ها استفاده شد. نتايج حاكي از اين بود كه مي‌توان از طريق 5 نوع بازاريابي، حمل‌ونقل دريايي را توسعه بخشيد. بازاريابي صادراتي، بازاريابي پايدار، بازاريابي هوشمند، بازاريابي سياسي و بازاريابي داخلي انواع بازاريابي‌هايي كه توصيه شده است. در مجموع 25 راهكار بازاريابي شناسايي در اين دسته‌ها قرار گرفتند. بازاريابي صادراتي با راهكارهايي همچون 4p صادراتي، پايگاه داده‌هاي صادراتي و شفافيت اطلاعات و همكاري شركت‌هاي حمل‌ونقل با صادركنندگان)، بازاريابي پايدار (بهينه مصرف انرژي، كاهش آلودگي، الزامات حمل مواد خطرناك، توسعه پايدار و مديريت بحران زيستي، بازاريابي هوشمند (حمل و نقل هوشمند، توسعه زيرساخت فناوري و هوش مصنوعي و ICT) بازاريابي سياسي (توسعه روابط اقتصادي/ سياسي، افزايش امنيت منطقه‌اي، ترميم مرزها، تشكيل اتحاديه منطقه‌اي، اصلاح و تطبيق قوانين، بيمه ترانزيت كالا و جذب سرمايه گذار خارجي) و بازاريابي داخلي (بيمه و آموزش كاركنان، كاهش تصادفات و تلفات انساني) همراه بودند. اين استراتژي‌هاي بازاريابي در قالب الگويي براي فهم بهتر نمايش داده شدند كه مي‌تواند مبناي مناسبي براي توسعه حمل‌ونقل دريايي جمهوري اسلامي ايران باشد.