‌ بررسي فراواني و وزن توده زنده گونه‌هاي مختلف راسته دوجورپايان (Amphipoda) در سواحل جنوبي درياي خزر (منطقه گهرباران)

اين پژوهش در راستاي برنامه انتقال آب درياي خزر به فلات مركزي در سواحل جنوبي درياي خزر و منطقه گهرباران در سال 93-1392 انجام شد. هدف از اين مطالعه بررسي روابط بين برخي پارامترهاي فيزيكي - شيميايي آب و رسوبات بستر با پراكنش، تراكم و زي توده گونه هاي مختلف از راسته دوجورپايان (Amphipoda) در نيم خط‌ها، عمق، ايستگاه و فصول مي‌باشد. در مجموع، يك گونه Niphargoides caspius از خانواده Gammaridae و 4 گونه Stenogammarus similis، Stenogammaus macrurus، Stenogammarus carausui و Stenogammarus compresus از خانواده Pontogammaridae شناسايي شدند. نمونه‌برداري به صورت ماهانه و در 8 ايستگاه در اعماق 5، 10 و 15 متر در 2 نيم خط عرضي عمود بر ساحل صورت پذيرفت. در مجموع، 15118 عدد از دوجورپايان شمارش كه بيشترين فراواني (68%) متعلق به گونه S. compresus و كمترين فراواني (%2) متعلق به گونه N. caspius بود. دركل، ميانگين ( ±خطاي معيار) فراواني و وزن توده زنده (زي توده) دوجورپايان در طول دوره به‌ترتيب 14.08 ±128 عدد در مترمربع و 0.01 ±0.15 گرم در مترمربع به‌دست آمد. بر اساس آزمون اسپيرمن، فراواني گونه S. carausui، S. macrurus و S. similis با دانه‌بندي رسوبات (شن) رابطه معني‌داري داشت (0.01 p). آناليز چند متغيره خوشه‌اي براساس ضريب همبستگي اسپيرمن بر روابط بين ميزان تراكم و زي توده گونه‌هاي مختلف دوجورپايان با برخي از پارامترهاي محيطي، اندازه ذرات و مواد آلي رسوبات بستر نشان داد كه اعضاء اين گروه با منطقه‌اي داراي بستري از جنس شن و اكسيژن محلول همبستگي بيشتري دارند كه مربوط به خاستگاه اكولوژيك اين گروه از موجودات مي‌باشد.