حل‌وفصل منازعات بين‌المللي در سيرۀ نبوي

تاريخ زندگي بشري از همان ابتدا همراه با نزاع، جنگ و خونريزي بوده است. اين مسئله سبب خسارت‌هاي مالي، رواني و جاني فراواني شده است. برقراري صلح و رفع منازعات همواره دغدغۀ بشر بوده است. از اين‌رو، دانشمندان بسياري نظريه‌هاي متعددي را مطرح كرده‌اند. برخي از سردمداران دولت‌ها، حكومت‌ها و انديشمندان از صلح سخن مي‌گويند، صلحي كه گاهي در آن جنگ، خونريزي، غارت  مجاز دانسته شده است. اما سيرۀ نبوي رهنمودهاي مهم و حياتي را براي رفع جنگ و نزاع ها در جوامع بشري  ارائه مي‌دهد كه با پيروي از آن مي‌توان جوامع جهاني را در پرتو صلح مديريت كرد. ﺑﺮاي درك سيرۀ نبوي و اﺳﺘﺨﺮاج راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﺻﻠﺢ، ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﺑﻪ‌ﻛﺎرﺑﺴﺘﻦ روﺷﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻨﻈﻮر در اﻳﻦ مقاله مي‌كوشيم ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺤﺘﻮا ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻨﻈﻢ از ارتباطات معنايي دست يابيم. اسلام به ابعاد و محورهاي مختلف ارتباطي انسان توجه كرده است و آنچه انسان در تنظيم روابط خويش به آن نياز دارد براساس صلح و پرهيز از خشونت و تعارض تنظيم مي‌كند. دين اسلام مهم‌ترين مبناي فكري خود را در زمينۀ تعامل انسان‌ها با يكديگر با محور قراردادن اصل صلح و ثبات در جوامع ارائه مي‌كند. قرآن كريم در فراخواني عمومي، جامعه را دعوت به صلح مي‌كند. در اين مقاله با رجوع به آيات قرآن كريم و كلام پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) حل‌وفصل منازعات بين‌المللي در اسلام را بررسي مي‌كنيم.