تحليل جامعه‌شناختي ادوار علوم حديث شيعه

بررسي جامعه‌شناختي ادوار علوم حديث با رويكرد روش‌شناسي بنيادين و روش تحليل متون تاريخي، مسئله اصلي پژوهش حاضر است. در طول شش دوره تاريخي علوم حديث، كه تقريباً نيمي از آن در رشد و نيم ديگر در افول بوده است، عواملي مثل باور به كفايت آثار حديثي موجود، سنگيني سايه علومي مثل فقه و كلام بر حديث در كنار تقسيم كار نامناسب، غلبه عقل‌گرايي افراطي، خفقان سياسي و آشوب فرهنگي، افول و عواملي مثل ويژگي‌هاي فردي محدثان از جمله پرسشگري، تكليف‌مداري و تعاملات علمي، حمايت‌هاي سياسي و اقتصادي، تمايز نقش‌هاي علمي، وجود نظام آموزشي كارآمد، شكل‌گيري فعاليت‌هاي تشكيلاتي و گروهي و دسترسي آسان به منابع علمي، رشد علوم حديث را به دنبال داشته است.