واكاوي تاثير و نقش حسن و قبح عقلي در علم اخلاق

فاقد عنوان لاتين

تحسين و تقبيح عقلي، يكي از مباحث بنيادين انديشه هاي بشري است كه همواره از بدو شكل گيري تفكرات انساني ، مدار گفتگو بوده است، نزاع ميان سقراط و افلاطون با سوفسطائيان بر محور اين امر بوده است كه آيا اصول ثابت و مسلمي براي سنجش و معيار حقيقت وجود دارد يا خير؟، در تفكر اسلامي نيز مبناي منازعه دو انديشه اشعري و عدليه،اين امر بوده است. تا زمان ابن سينا همه ي انديشمندان، قائل به ذاتي و عقلي بودن حسن و قبح بوده اند، ولي پس از آن برخي، رويكرد ديگري برگزيدند، گرچه خاستگاه اين مباحث ،درعلم كلام در بحث از صفات حق تعالي بوده است و متكلمان هر دو نحله فكري در اثبات نظريه خوددراين باره استدلال مي كردند، ولي نقش و تاثير آن در علوم ديگري چون اخلاق، و فلسفه اخلاق، غير قابل انكار است، اهميت وضرورت اين موضوع بدان جهت است كه انكار حسن وقبح ذاتي افعال پايه هاي جاودان رابراي امور ارزشي واخلاقي منتفي نموده و نسبيت گرايي اخلاقي را در پي خواهد داشت؛ لذا اين دوقضيه ام المسايل ومبدا المبادي همه ي احكام اخلاق انساني است و علاوه براين، درپرتو اين نظريه ،مسووليت اخلاقي معنا پيدا مي كند، از اين رو اين تحقيق به روش تحليلي وتوصيفي اين مهم را مورد بررسي قرار داده است.

فاقد چكيده لاتين