بازخواني جايگاه مهدويت در تحقق حكومت عدل از منظر زيديه

«مهدويت» به عنوان آموزه مهم و مورد اجماع فرقه‌هاي اسلامي، داراي تعريف و تبيين‌‌هاي متنوعي است. «زيديه» به عنوان فرقه چهار امامي؛ تحقق «حكومت عدل و نفي ظلم» را محور و معيار ديگر عقايد خود قرار داده و تمام امور را داير مدار اين مسئله عنوان كرده‌اند. هرچند در تحليل و گفتارهاي سران و متفكران زيديه از امامت، نص و نصب الاهي سخن به ميان آمده و حتي به صورت فرعي و تبعي از روايات خاص مربوط به امام مهدي؟عج؟ بهره گرفته شده است؛ آن چه اصالت دارد، نفي ظلم و ستم و قيام براي تحقق آن است كه خليفه‌‌اي از اهل بيت؟عهم؟ به صورت عام و نه معين آن را تحقق مي‌‌بخشيد. اين مقاله با روش توصيفي-تحليلي، متون و گفتارهاي «زيديه» را بررسي و چگونگي بهره برداري زيديه را از مفاهيم مهدوي، اعم از شخص امام، خلافت، برنامه‌‌ها و علائم ظهور به‌منظور ايجاد «جامعه عدل» بازخواني مي‌كند. يافته‌‌هاي مهم اين تحقيق عبارتند از: محوريت قيام و امر به معروف و نهي از منكر در ساختار معرفتي امامت زيديه و معيار قرار دادن آن در شناخت امام.